If I can endure for this minute
Whatever is happening to me,
No matter how heavy my heart is
Or how dark the moment may be-
If I can remain calm and quiet
With all the world crashing about me,
Secure in the knowledge God loves me
When everyone else seems to doubt me.
If I can but keep on believing
What I know in my heart to be true,
That darkness will fade with the morning
And that this will pass away, too-
Then nothing in life can defeat me
For as long as this knowledge remains
I can suffer whatever is happening
For I know God will break all of the chains
That are binding me tight in the darkness
And trying to fill me with fear-
For there is no night without dawning
And I know that my morning is near.

-Anonymous-

-- we will all grow old... it's just a matter of when and how soon... and how much we have learned --

<< click on the picture for larger view or click here for more pictures>>

5:30 AM alarm na cellphone ko... ginigising na ako kasi i promised my friend Arlin na andun na ako sa haus nya by 6AM kasi 7AM ang call time namin sa 7-11 Crossing...
syempre si pasaway na ako sa halip na umuwi ng maaga at matulog para preparation sa climb aba at nagawa pa manood ng MTV concert kaya ayun 1:30AM na ako nakauwi ng dorm... at hindi pa ako naka-pack ng gamit ko kaya pagdating ko pa ako nag-ayos ng lahat ng dadalahin ko at ilagay ang mga ito sa backpack... hehehe (nakalimutan ko kasi mag-pack ng Thursday night... usually kasi i packed my things 2days b4 the climb) kaya ang pasaway na si ako 3AM na ata nakatulog... (waaahhhhh... di ko alam kung ano mangyayari sakin sa trail...)

at exactly 6AM syempre andun na ako kina Arlin pero ang lola ko aba hindi pa tapos mag-prepare... (what's new... peace girl... hehehe) unpacked ulit ako ng backpack ko kasi yung mga foods namin sya ang bumili kaya kailangan namin divide for the two of us... dami pa namin kailangan bilihin kasi nakalimutan ko magdala ng bigas... so daan muna kami ng palengke to buy eggs and rice... yung ibang foods namin for dinner yung groupmates na namin ang bahala... pasaway nga kami kasi...

kaya lang badtrip pagdating namin ng MRT-Buendia station... hindi ba naman kami nakasakay kasi nakita sa bag ni Arlin yung mga canned goods na dala namin... yung sakin kasi naka-ilalim kaya di napansin but then nung check na yung bag nya eh asa top pala kaya napansin so refund namin tiket at nag-bus na lang kaming dalawa papunta ng Crossing... kainis talaga...

pagdating namin ng 7-11, may 4 mountaineers na dun na kasama namin so hindi pa din kami late... hehehe. we decided to have our breakfast muna sa Jollibee kung san nakita din namin yung ibang kasama pa namin... hindi ako nag-dinner ng previous night kaya medyo gutom na din ako and i relly nedd to eat rice for that day para sa mahabaang trail... hehehe...

at exactly 9AM (supposed to be 8AM) umalis na kami ng crossing at byahe na papunta ng Tanay, Rizal dun ang destination namin... since hindi na nasunod ang IT sa simula pa lang late na din kami nakarating ng jump-off... last minute packing at ayos ng gamit...konting pictures muna bago maging madungis ang aming mga looks... hehehe
kaya lang ng magsisimula na kami mag-trek biglang umulan kaya stay muna kasi sa isang kubo at picture picture ulit... hehehe

after 15mins tumigil din ang ulan at start na kami ng trek namin... simula pa lang ng trek puro assault na... (ano ba yan...) at si pasaway na ako aba... mayabang at nauuna sa trail... (hehehe, ayoko ko kasi maiwan sa huli) pero naiwan din naman ako kasi bilis ko mapagod at puro ako pahinga... wala kasi ako training kahit jogging man lang... huhuhu

hindi ko na mabilang kung ilang beses ako nagpahinga...

hanggang sa makarating kami sa manggahan kung san kami kain ng lunch... nagtatalo talo sila kung dun na lang kami stay for the night tapos assault na lang naim ang summit for the sunset pero since madami lamok at mas feel nila ang camp sa summit we just stayed there for lunch...
at pagdating nga namin dun kanya kanya ng labasan ng mga foods at sabay kain... we stayed there for more than an hour din cguro since nasunod naman namin ang IT namin and we leave manggahan around 3pm na ata...

start na ulit ng trek namin gong to the summit... shocks mas mahirap na at mas madaming pahinga kasi puro assault na talaga... puro batuhan pa at habang umaakyat ko... ang iniisip ko yung pagbaba ko the next day kasi mahihirapan talaga kami pababa lalo na umulan pa so madulas ang mga bato...

pagdating namin sa clearing part about 30mins away to the summit... umulan ng malakas... yung iba tuloy lang sila akyat to the summit pero some of us stayed in the clearing at hinintay na humina ng konti ang ulan pero mukhang hindi hihina kaya basang basa talaga kami... (buti na lang maayos ang packing ng gamit ko...) at pagdating namin ng campsite di pa kami makapag pitch ng tent dahil sa sobrang lakas nga ng ulan... we just rest and wait for the rain to stop... cguro almost 1.5 hours din kami naghintay ng clearing ulit bago tumigil ng tuluyan ang ulan... at ng wala ng ulan dun lang kami nakapag pitch ng tent namin... tapos prepare na for dinner... (hehehe... umaambon pa rin at nakapagpalit na e ng damit kaya d ako masyadong nakatulong sa pagluto ng dinner...)
sarap ng dinner namin... (nilagang baboy, fried chicken at may cream and corn soup pa...) after dinner as usual gusto nila mag-socials (inuman po ito na hanggang umaga...) pero most of us since malamig at masarap matulog di na nag-join ng socials and just stayed inside the tent... hay naku ang mga pasaway ang iingay... sobra... 4am na ata sila nag lights-off kaya naman 8am na mga tulog pa din... di na naman tuloy nasunod ang IT namin... hehehe
we're supposed to break camp ng maaga like 7am kasi maiinit na talaga sa taas pero since mga late na nga nagising mag 9am na ata kami start trek pababa... may mga nauna na bumaba and i was one of them kasi sobrang init na talaga sa taas and maluluto kami pag nag-stay pa kami dun habang hinihintay naim sila mag-packed ng gamit nila...

haaaaayyyy, as expected... hirap ng trail pababa... ang dulas ang ang tarik sobra... konting out balnce lang naku mahuhulog ka na talaga... but still we manage to get down safe and meet some of our friends are waiting for us in the manggahan area... pagdating namin dun nag-iinuman sila and kahit di ako uminom nung gabi sa socials di pa rin ako nakaligtas kasi napa-shot ako ng isa... sakit sa ulo... pagdating ng lahat as manggahan, we decided to continue our trek na pababa kasi gusto din namin makauwi ng maaga...
pabilisan na pababa kasi medyo madali na lang ang trail... hehehe

mga around 11:30 cguro ng makarating kami sa jump-off at dun na din kami nag-ayos ng mga gamit namin at naligo... hehehe

nang okei na kami lahat trek na ulit kami pababa kung san kami sasakay ng jeep pabalik ng crossing... kaya lang pagdating namin dun wala pa yung jeep so we just stayed there at nagkulitan... kain ng kung anu-ano at syempre picture picture (d pwede mawala yun... hehehe)
mga around 3:30PM cguro ng dumating yung jeep at kanya-kanya ng load ng gamit... may mga naiwan pa kasi di rin naman kakasya lahat sa isang jeep lang... habang asa byahe wasted na kaming lahat kaya mga tulog ... hehehe
by 6PM asa crossing na kami at exactly 7PM asa bahay na ako...
super pagod pero kailangan kong ayusin muna ang gamit ko kasi ang dami kong maduming damit...

at dahil nga sobrang pagod ako that night... sarap ng tulog ko... zzzzzzzzzzzzzzzzzzz

paggising ko ng Monday, as usual masakit ang katawan ko...
pero kailangan ko pa rin pumasok...
ayoko na mag-pasaway... balik training na ulit ako...

at hanggang sa susunod na climb ko... hehehe

The beauty of a woman is not in the clothes she wears,
The figure she carries, or the way she combs her hair.
The beauty of a woman must be seen from her eyes,
Because that is the doorway to her heart,
The place where love resides.
The beauty of a woman is not in a facial mole,
But true beauty in a woman is reflected in her soul.
It is the caring that she lovingly gives,
The passion that she shows.
The beauty of a woman
With time, only grows...

LOVE...

is a ONE PLEASURE
and a THOUSAND SUFFERINGS...

now, do u still want the PLEASURE???

think about it...

sana sa pag-ibig wala nang napaglalaruan... wala nang nasasaktan at wala nang pinapaasa pa... kasi hindi biro ang masaktan... sobrang masakit, sobrang hirap makarecover lalo na pag ang nanakit sayo ay ang isang tao na sobra mong minahal...
sana wala nang naglalaro sa pag-iibig kasi ang paglalaro ay para sa bata lang na walang magawa... kaso parang merong taong talagang nang-aasar... hanggat minamahal mo sila lalo ka nilang niloloko at sinasaktan...

bakit ganun???
hindi ba sila pwedeng makuntento..

bakit nila ginagawa un???
para maging past time lang?!
para masabing may nagmamahal sa kanya?!
para may pang display?!
may masabing may career sila?!

sana wag naman,,dahil ang pag-iibig nararamdamn hindi dahil trip trip lang...
minsan nman may taong gugustuhin ka kasi iniwan xa nung isa...

bakit ganun????
kasi mahal ka na nya o wala lang mapagtripan kaya ka pinagtyatyagaan?!

minsan nman nagpapakatanga ka... pinipilit mo na mahal ka nya kahit alam mong may mahal syang iba...
bat mo gingawa un?!
mas mabuti pang kumalas kesa maging panakip butas...

sana sa mga taong mahilig maglaro sa pag-iibig...
sana maisip nila na may nasasaktan sila at sana alam nila na ok lang umiyak dahil sa taong minamahal nila at sa taong nagmamahal sa kanila kasi mas masakit umiyak dahil nakarma sila...

sana sa mga taong nakabasa nito...
kung isa ka man sa tinutukoy ko...
sana matauhan kana...
kesa sa araw-araw na nabubuhay ka... lagi kang nananakit at balewala sayo ang may nasasaktan..

eto ang tandaan nyo...

"MAS MASARAP UMIYAK DAHIL SA PAGMAMAHAL... KESA UMIYAK DAHIL SA KARMA!!!"